امام خمینی (ره) در شب دوازدهم بهمن 1357 درحالی که باران نم نم میبارید سوار بر هواپیما از فرودگاه پاریس به سوی تهران پرواز کرد .
روز 12 بهمن ، یکی از پرشکوهترین روزهای تاریخ ایران بود . امام خمینی (ره) پس از 14 سال دوری از وطن به ایران بازگشت . او سوار بر ماشین از بین امواج خروشان مردم از میدان آزادی ، خیابان انقلاب اسلامی و...... گذشت تا به «بهشت زهرا» رسید .

در 15 بهمن ،«مهندس بازرگان» را بهعنوان رئیس دولت موقت برگزید . در همین روزها (19 بهمن) ، کارکنان نیروی هوایی در محل اقامت امام با او بیعت کردند .
بیستم بهمن ، همافران در مهمترین پایگاه هوایی تهران شورش کردند و روز 21 بهمن ، رژیم پهلوی از ساعت چهار بعد از ظهر ، حکومت نظامی اعلام کرد ، مردم به فرمان امام به خیابانها آمدند و حکومت نظامی شکست خورد .
فردای آن روز ، انقلاب اسلامی ایران پیروز شد و رژیم پهلوی سقوط کرد . در دهم اسفند همان سال ، امام پس از سالها ، به شهر قم بازگشت ، اما به دلیل بیماری و نیاز به امکانات درمانی بیشتر ، در 27 اردیبهشت 1359 به تهران بازگشت .
در 31 شهریور 1359 ، ارتش عراق به دستور صدام و با تشویق آمریکا ، به ایران حمله کرد . مردم ایران، هشت سال مردانه مقاومت کردند . در روز 29 تیر 1367 ، قطعنامهی شورای امنیت با قبول رسمی ایران ، خاتمهی جنگ را اعلام کرد .
امام در 11 دی 1367 نامهای به «گورباچف» ، صدر هیئت رئیسهی اتحاد جماهیر شوروی سابق ، نوشت و او را به مطالعه دربارهی اسلام دعوت کرد . در 25 بهمن همان سال ، پس از چاپ کتاب کفر آمیز «آیات شیطانی» ، امام حکم ارتداد و اعدام «سلمان رشدی» را صادر کرد .
امام خمینی رضوان الله تعالی علیه در روز غم انگیز 14 خرداد 1368 ، پس از 87 سال بندگی خالصانهی خدا و مبارزهی بی امان با دشمنان اسلام ، برای همیشه چشم از جهان مادی فرو بست . بی تردید ، او را باید بزرگترین روحانی مبارز و انقلابی قرن بیستم دانست ؛ چرا که جریان تاریخ معاصر ایران و منطقه و بلکه تاریخ سیاسی جهان را ، تغییر داد . جالب این است که علاوه بر شخصیت سیاسی و اجتماعی ، وی دارای شخصیت علمی ، عرفانی و ادبی خاصی است . دهها جلد کتاب ارزنده در مباحث اخلاقی ، عرفانی ، فقهی ، اصولی و... به زبان فارسی و عربی ، تاکنون از وی منتشر شده است و نیز «دیوان اشعار» امام خمینی ، که بیانگر روح لطیف و باریک بین و ذوق ادبی ایشان است . (6)
یادش گرامی و راهش جاودان باد
اعلام:
1 ) میرزا محمود افتخار العلما : از علمای شهرستان خمین بود که در مقام معلم سرخانه به امام و آیت الله پسندیده درس میداد . در سال 1327 قمری ، برای تحصیل و تکمیل علوم دینی به اصفهان رفت و در مدرسهی ملا عبدالله اصفهانی به تحصیل مشغول شد . آیت الله پسندیده ، برادر امام خمینی دربارهی او میگوید « افتخار العلما سالکی » یک مرتبه برای گرفتن مقرری و مستمری از دربار ، به اصفهان میرفت و در غیاب او مادرش به ما درس میداد »
2 ) حاج میرزا محمد مهدی : از جمله استادانی که امام نزد ایشان ، مقدمات را تحصیل کردند . حاج میرزا محمد مهدی دایی امام نیز بود . او از مجتهدان تحصیل کرده در نجف اشرف بود و همراه برادرش میرزا عبدالحسین احمدی ، در راس علمای خمین و توابع آن قرار داشت .
3 ) حاج میرزا نجفی : حاج میرزا رضا نجفی ، فرزند حاج جواد مجتهد خمینی ، از استادان امام خمینی بود . او دارای تحصیلات دینی بسیاری بود تا جایی که برخی به اجتهاد ایشان اعتقاد داشتند . او در اصفهان در مدرسهی ملا عبدالله به تحصیل پرداخت و بعد ها نیز در همان جا به تدریس مشغول شد . چنان که امام و آیت الله پسندیده نیز از محضر او استفاده بردند . حاج میرزا نجفی رسالهای در نماز جماعت نوشته و رسالهی علمیهی خود را به رشتهی تحریر درآورده است او که بعد ها به آقا نجفی مشهور شد ، شوهر خواهر امام نیز بود .
4 ) شیخ عبدالکریم حائری : فرزند حاج جعفر مهرجودی ، در سال 1276 ق در میبد یزد چشم به جهان گشود او مقدمات و سطوح را نزد علمای آن روز یزد فرا گرفت . پس از آن برای ادامهی تحصیل راهی عتبات عالیات شد و از محضر استادانی چون سید محمد فشارکی اصفهانی و میرزای شیرازی بهره برد و در مجلس درس آخوند خراسانی حضور یافت .
حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی با تدریس علوم دینی در کربلا به پرورش طلاب پرداخت . پس از آن به ایران آمد و در اراک و سپس در قم اقامت گزید . در سال 1340 ق ، حوزهی علمیهی قم را تاسیس کرد که باعث شد قم به مرکزی برای تحصیلات علوم دینی تبدیل شود . این عالم گرانقدر ، سرانجام در سال 1355 ق. دار فانی را وداع گفت .
5 ) آیت الله بروجردی : آیت الله حاج آقا حسین بروجردی ، فرزند علامه حاج سید علی طباطبایی یکی از بزرگترین علما و مراجع شیعه در قرن چهاردهم هجری است . آیت الله بروجردی در سال 1292 ق در بروجرد به دنیا آمد و پس از پیمودن مقدمات علوم ، در 18 سالگی به اصفهان رفت و از استادان آنجا بهره گرفت . پس از 8 سال اقامت در اصفهان به نجف رهسپار گردید . در نجف از محضر آخوند خراسانی ، علامه یزدی و سایر بزرگان استفاده کرد و خود در علوم عقلی و نقلی به مرتبهی اجتهاد و استادی ارتقا یافت و در 30 سالگی ، در ردیف استادان حوزهی نجف به تدریس علما پرداخت . پس از مدتی به ایران بازگشت و در بروجرد اقامت گزید . در سال 1324 ش. پس از بروز بیماری و با اصرار علماء بویژه امام به قم آمد و پس از آیات ثلاث (آیت اللهحجت ، صدر و خوانساری) به مقام مرجعیت عام رسید تا اینکه در سال 1340 ش. وفات کرد .
6 ) از کتاب چشمه خورشید ، اثر ناصر نادری ، ناشر، روزنامهی همشهری ، با حمایت سازمان تبلیغات اسلامی .
نظرات شما عزیزان:
.: Weblog Themes By Pichak :.